ဆုေတာင္းစာ
သူတို႕ေသာက္ေနၾကတဲ့မိုးခါးေရဆိုတာ
ငါ့အတြက္ေတာ့ေျခေဆးစရာပဲ
သီလမလံုဘဲ
သိကၡာထပ္ေနသူေတြအတြက္
ထိုက္တန္တဲ့ရလဒ္ဟာ
ဒီေလာကရဲ႕
အခုစာမ်က္ႏွာထဲမွာကိုရွိေနတယ္
ကိုယ္က်င့္တရားကို၀မ္းစာလိုမစားသံုးႏိုင္ရင္
သင္..ေလးဘက္တြား
သြားရလိမ့္မယ္တဲ့
မုသားကကမၻာပတ္ေပမယ့္
ဖိနပ္စီးေနတဲ့အမွန္တရားေရ
ငါ့ထံပါးမွာေနပါေစ……..
မေတြေ၀ပါရေစနဲ႕
မမိုက္မဲပါရေစနဲ႕
အမ်က္အဤမရွိ
ခ်စ္ေသာမ်က္စိသာရလိုေၾကာင္း
သိဃၤသူ႕သမီးရဲ႕
ဆုေတာင္းစာကိုပဲ
Download
ဆြဲလိုက္ပါရေစ။
…………………..ေရြအစစ္
အသည္းကြဲယဥ္ေက်းမႈ
အလြမ္းတဲ့လား……………………………
တစ္ခါမွ အကြ်မ္းမ၀င္ဖူးတဲ့စကား
ငါ……..မွားေသာက္မိေတာ့
ဘီယာထက္ကို
ပိုမူးတယ္။
မ်က္ႏွာလွလွေလးကိုသာေငးတတ္ၿပီး
ရင္ဘက္ကို
မွန္ေအာင္မဖတ္ႏိုင္တဲ့ေကာင္
သန္းေခါင္ထက္ညဥ္႕နက္ေနတာ
ဆန္းသလား။
ညေရ………..မျပန္ပါနဲ႕လား
ဒီအလြမ္းခါးခါးနဲ႕
မကင္းရင္
ငါ……..မိုးမလင္းခ်င္လို႕ပါ။
…………………..ေရြအစစ္
ပံုမွန္ေဆာင္း
ေအးလိုက္တာ………….
ေထြးပိုက္စရာမရွိသူမို႕
ေစာင္ကိုသာ
ထူထူၿခံဳ။
ႏွင္းမႈန္မႈန္
ၾကယ္စံုတဲ့ညေတြထဲ
ဒီႏွစ္ေဆာင္းလဲ……..ပံုမွန္ပါပဲ။ ……………………ေရြအစစ္
သူငယ္ခ်င္းေတြ
ဆုပ္ကိုင္ထားၾကတဲ့လက္ေတြကို
ျဖည္
ေႏြရာသီရဲ႕
မုဒ္ဦး၀မွာပဲ
ငါတို႕ လမ္းခြဲခဲ့ရတယ္……..
က်ရာဇာတ္ရုပ္မွာပီျပင္ရင္း
အေရာင္အဆင္းေတြမ်ားလာတဲ့အခါ
ငါတို႕………
တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္
ေပ်ာက္ရွသြားႏိုင္တယ္ေနာ္…………..
အတူတြဲခဲ့ဖူးတဲ့လက္ေတြ
အေႏြးဓာတ္မပ်က္
ေစနဲ႕…………….
အတူေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့
ေျခေထာက္ေတြ
အေမာမေဖာက္ေစနဲ႕……………
ေရာက္ရာအရပ္က
အျမန္ဆက္သြယ္ပါ
သတင္းစာမွာ
ေၾကာ္ျငာမေတြ႕ေပမယ့္
ဒီ ရင္ဘက္ႀကီးခင္းမိလို႕
မင္းတို႕
အေငြ႕အသက္ေတြရတိုင္း
ငါ………..မ်က္ရည္၀ိုင္းေနဆဲပါ။
………………………….ေရြအစစ္
တိမ္စိမ္း
ဟိုး……………..မိုးကတိမ္
ညိဳ႕ညိဳ
ရြာေတာ့မလို………မည္း။
သည္းအံ႕ထင္
ေရခံမယ္ ကိုယ္ျပင္မွ
ေလႏွင္ရာ
သူေရွာင္တိမ္းတယ္
စိမ္းရက္ေလျခင္း။
………………… ေရြအစစ္
မိုး
ေကာင္းကင္တခြင္
တိမ္ရိပ္ဆင္
ၿပိဳမွာေလလား
ညိဳရံုလား။
…………….ေရြအစစ္
အလြမ္းသင့္သူ
ေဘးလူအျဖစ္….
ေတြးပူရစ္ေလ…
ေစခဲ့သလား
သခင္….
ရင္ရိပ္ကခြာ…
ေလႏွင္ရာလင့္………
အလြမ္းသင့္ခဲ့သူပါ……
…………………… ေရြအစစ္
ေျခလွမ္းသစ္
မေန႕ကျဖစ္ေပၚခဲ့တဲ့
ေလဖိအားနည္းရပ္၀န္းတစ္ခု
ငါ့ရင္ဘက္ကို
ဗဟိုျပဳသြားတယ္။
တစ္စစီ ျပန္႕ႀကဲသြားတဲ့
ေ၀ဒနာအပိုင္းအစေတြၾကားမွာ
ႏွလံုးသားက
မိုဒဏ္ ေလဒဏ္ကို
အလူးအလဲခံလိုက္ရတယ္။
ကူကယ္ရာမဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေအာက္
ငါ့အနာဂတ္ေတြ
ေပ်ာက္ဆံုးရေတာ့မလား။
ထြက္သက္၀င္သက္ကိုျပင္းျပင္းရွဴ
အားယူျပန္ထ
ရင္ခုန္သံေတြလွပဖို႕
မနက္ျဖန္နဲ႕ျပန္စမယ္။ …………………………….ေရြအစစ္
ရာႏႈန္းရွစ္ဆယ္
မေန႕ကအထိေနသာခဲ့ပါတယ္
ဒီမနက္မွ
မိုးရိပ္ေတြဆင္လာလိုက္တာ
ေကာင္းကင္တစ္ခုလံုး
မည္းလို႕
ေမွာင္လို႕
ကြ်န္ေတာ္……….
အိမ္ေခါင္မိုး
မဖာရေသးဘူး
စပါးေတြမလွန္းရေသးဘူး
ထင္းေတြမသိမ္းရေသးဘူး
အ၀တ္ေတြမေျခာက္ေသးဘူး
အဆိုးဆံုးကေတာ့
ေရခံစရာ…ဘာတစ္ခုမွမရွိဘူး။
………….. ေရြအစစ္
ပန္းရိုင္း
နာက်င္ခံခက္ေစတဲ့
ဆူးထက္ထက္ေတြမရွိဘူး………
ပူေလာင္ခါးသက္ေစတဲ့
အဆိပ္နက္နက္ေတြမရွိဘူး….
အဆိပ္မပါ…...ဆူးမကာတဲ့ပန္းကိုမွ
ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း
ေခ်မြပစ္ခင္ၾကတာ
လူ႕သဘာ၀တဲ့လား…..
သြားစမ္းပါ….
အတၱေတြ အဆိပ္တက္
ေဒါသဆူးေတြ
ထြက္ေနတဲ့
အဲဒီ….လက္ေတြအတြက္
ငါ………အေရာင္ေတြမရင့္ခ်င္ဘူး…….။
…………ေရြအစစ္
အလင္းစစ္
ေရာင္၀ါထြန္းလင္း
ရွင္ေနမင္းက
ေန႕တြင္အလင္းေပးခဲ့သည္။
လမင္းစႏၵာ
လင္းေရာင္၀ါလည္း
ညမွာအေမွာင္ခြင္းခဲ့သည္။
ပညာအေရာင္
ဥာဏ္တန္ေဆာင္ကား
ေန႕ ည မေရွာင္
အလင္းေဆာင္လ်က္
ေလာကအေမွာင္ခြင္းေတာ့သည္။………………………………….
ေရြအစစ္
အမည္းစက္
ဆႏၵေစရာ………………………….
စိတ္ပါ…ညြတ္ႏူး
တိမ္းမူး…….သာယာခဲ့ေလၿပီ။
အဆိုးအေကာင္း
က်ိဳးအေၾကာင္းကို
ျပန္ေျပာင္းဆန္းစစ္
မလိုၿပီ။
အမွား အမွန္
တရား သ႑ာန္လည္း
ေ၀ဖန္ျခင္းငွာ မစြမ္းသာၿပီ။
ေႀသာ္............ပိုးဖလံမ်ိဳး
မီးတိုး သို႕ႏွယ္။
ရာဂစရိုက္
စိတ္အမိုက္ေၾကာင့္
ယြင္းေမွာင့္အႀကံ
ေဖာက္ျပန္အမႈ
သိဥာဏ္ျဖဴထဲ
ေဆးစက္အမည္း စြဲခဲ့ၿပီ။
.......................ေရြအစစ္
ကုထံုး
ေမ့ႏိုင္မယ္ထင္ရဲ႕လို႕
ခပ္နဲ႕နဲ႕ ႏွလံုးသား
တီးတိုးအားေပးေနရင္း
သတိရျခင္းေတြသာႀကီးစိုးလာခဲ့တယ္။
ျပတ္သားခဲ့ေပမယ့္
ပ်က္မသြားတဲ့သံေယာဇဥ္အပိုင္းအစေတြကို
မာနနဲ႕သိမ္းထုပ္
အစိမ္းခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ပစ္လိုက္တယ္။
ရင္နာရင္ေတာင္ ငိုဖို႕မေတြး
ရင္ခုန္သံခပ္ေႏြးေႏြးကို
ေမ့ေဆးေပးလို႕မွ မရခဲ့တာ။
…………….
ေရြအစစ္
ပါးျပင္
ခ်စ္စဥ္အနမ္း
မုန္းလွ်င္ျဖန္း
လြမ္းေတာ့စြတ္စြတ္စို
ယံု
အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္မရွိႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္
အရိပ္ရွိမယ့္ေနရာကိုေတာ့ သိေနခ်င္တယ္။
တစ္ခ်ံဳကြယ္ တစ္မယ္ေမ့သတဲ့
အေတြးနဲ႕ ပူေနမယ့္
သံသယလူေတာ့ မဟုတ္ဘူးေနာ္
မီးေ၀းခ်ိပ္… မာတတ္ေပမယ့္
ရင္ထဲမွာ အလြမ္းေႏြးေႏြးနဲ႕
ေမတၱာခ်ိပ္ရည္ေတြကို
အပူဓာတ္ေပးေနပါတယ္။
ဆံုတာ မဆံုတာေတာ့
ကံတရားရဲ႕အဆံုးအျဖတ္ေပါ့။
ငါ့ဘက္ကေတာ့ သစၥာကိုဦးထိပ္ရြက္
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကိုအေရာင္တင္
ခိုလႈံခ်င္တဲ့ ရင္ခြင္အစစ္မို႕
ဒီတစ္သက္ ခ်စ္ေနမယ္ဆိုတာ။
…………………….
ေရြအစစ္
စိုးစိတ္
ရင္ထဲ စိုးထိတ္
သူ႕အရိပ္ကို
မျမင္ေလႏိုး
ျမင္ေလႏိုး
ရင္ထဲပူပန္
သူ႕အသံကို
မၾကားရႏိုး
ၾကားရႏိုး
ရင္ထဲတမ္းတ
ဖြင့္ဟ ေမတၱာ
မလာလိမ့္ႏိုး
လာလိမ့္ႏိုး
………………….. ေရြအစစ္
ကိုယ့္ဆႏၵ
သခင့္မ်က္လံုး
ညိဳ႕ အၿပံဳးမွာ
သာယာညြတ္ႏူး
ရူးခဲ့ဖူးတယ္
သခင္စကား
သာယာၾကားစဥ္
နား၀င္အီခ်ိဳ
ရင္ဖိုဖူးတယ္
အသိမၾကြယ္
သည္းႏုနယ္တြင္
တြယ္ငင္ခိုင္ျမစ္
ေမတၱာစစ္မို႕
ငယ္ခ်စ္သခင္
ထားခဲ့လွ်င္လည္း
အသည္းပဲ႕ေၾကြ
လြမ္းရစ္ေနမည္……
သခင္ေပ်ာ္ရြင္ပါေစေတာ့………………..။
……………
ေရြအစစ္
ပြင့္တူရြက္တူ
ပြင့္ေလာ
ရြက္ေလာ
အေျပာခက္ေအာင္
ပံုေဆာင္တင့္ထူး
သည္ပန္းဖူးကို
ခူးယူပန္မယ္
ရြယ္ဖူးလား။
…………….. ေရြအစစ္
ရဲရင့္ႏွင္းဆီ
ဟို ေလာင္းရိပ္မွာ
တိတ္တိတ္ေလးပြင့္တဲ့ႏွင္းဆီ
နီေတာ့နီပါရဲ႕
ဒါေပမယ့္.
မရဲ
ေနေရာင္ျခည္ေအာက္
ေတာက္ပစြာပြင့္တဲ့ႏွင္းဆီ
နီလည္းနီတယ္
ရဲလည္း ရဲတယ္။
………………….. ေရြအစစ္
အားမာန္
ဘုန္းႏွင့္ကံႏွင့္
ထီးသံုးနန္း၀င္
ပန္းတို႕ဘုရင္
ေရြသဇင္တဲ့
ေလာင္းရိပ္မခံ
ေျမႏွင့္ရန္ဘက္
ပင္ျမင့္စံပန္း
အံ့မခန္းတဲ့ သဇင့္အလွ
စာဖြဲ႕ဂုဏ္တင္ခဲ့ၾကလည္း……..
သဇင္ဆိုတာ
တကယ္ေတာ့
သစ္ကပ္ႏြယ္ပင္ပဲေလ။
ေရြပင္ ေငြပင္
ပတၱျမားပင္ဆင့္
သဇင့္ဘ၀
အားမက်ပါဘူး
ေျမစာတစ္ပင္ျဖစ္ပါေစ
ကိုယ့္ေျခေပၚကိုယ္ရပ္
ကိုယ့္အသက္ကို
ကိုယ္ေမြးရင္း
ကိုယ္ပိုင္
အရည္အခ်င္းနဲ႕ ရွင္သန္မယ္။
…………………..
ေရြအစစ္
ေၾကြခြင့္
ေ၀သမွ်
ေၾကြခြင့္ရခဲ့ရင္
နင့္ရင္ခြင္တစ္ခုလံုး
ပန္းေတြနဲ႕
ဖံုးလိုက္ခ်င္ရဲ႕။
ပ်ိဳးမိတဲ့
သမုဒယပင္မွာ
ခ်စ္ပန္းေတြေ၀ေနခဲ့လည္း
နင္သိမွာမွ
မဟုတ္ပဲ။
ရင္မွာပ်ံ႕ေမြး
ခ်စ္ပန္းေလးေတြ
ေ၀သမွ် ေၾကြခြင့္မသာ
အခါခါေစြတဲ့
လြမ္းမိုးေတြေအာက္
ႏြမ္းညိဳးေသြ႕ေျခာက္
ရနံ႕ေပ်ာက္လု။
………………. ေရြအစစ္
အျဖဴေရာင္
အျဖဴေရာင္သံေယာဇဥ္လို႕
နင္တြင္တြင္ေျပာခဲ့လည္း
အဲဒီ အျဖဴေရာင္ကပဲ
ငါတို႕ကိုခ်ည္ေႏွာင္သြားခဲ့တယ္။
အျဖဴေရာင္သက္သက္ဆိုတဲ့
နင့္ရဲ႕ ေပးဆပ္ျခင္းေတြက
ငါ့အတြက္လား
နင့္ အတၱ
အတြက္လား
ေသခ်ာျပန္စဥ္းစားပါ။
တကယ္ဆို…………………….
အျဖဴေရာင္ကို
ငါမလိုခ်င္ေတာ့ဘူး
ျဖဴစင္ျခင္းဟာ
စြန္းထင္းဖို႕
အလြယ္ဆံုးဆိုတာ
သံုးသပ္မိလာလို႕ပါ။
……………………. ေရြအစစ္
ရင္တြင္းစစ္
ႏွလံုးသားတံခါးမေခါက္ပဲ၀င္ေရာက္လာတဲ့ဧည့္သည္
ဘယ္လိ္ုႏွင္ႏွင္ျပန္မထြက္ေတာ့
သိပ္ခက္ေနတယ္။
အသိစိတ္ကႏွင္ခ်င္ေပမယ့္
မသိစိတ္က(တိတ္တဆိတ္)
လက္ခံထားခ်င္ေနခဲ့တယ္
၀ုန္းဒိုင္းမႀကဲေပမယ့္
ငါ့ရင္ထဲမွာ
စစ္ပြဲတစ္ခုျဖစ္ေနခဲ့တယ္
ဘယ္သူအႏိုင္ရမွာလဲ
အေျဖမရွာရဲဘူး
သတၱိနည္းတယ္ပဲဆိုဆို
အရႈံးေပးလိုက္ရမွာကိုပိုေၾကာက္တယ္
မမုန္းဘူး
ဒါေပမယ့္……
မခ်စ္ရဲလို႕
တိတ္တိတ္ေလးပဲ
ေၾကကြဲမယ္။…………
ေရြအစစ္
အသံတိတ္
မ်က္၀န္းစကားေတြကို
နားလည္ခ်င္ေနလည္း
မျမင္ေယာင္ေဆာင္ထားတာပဲေကာင္းမယ္။
တစ္ေယာက္အၾကည့္
တစ္ေယာက္သိေနသလို
ႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ႕
ကံတရားကိုလည္း
ရိပ္စားမိေနၾကတာပဲ။
ရင္ခုန္သံ
မွန္ေပမယ့္
ကံတရားက မွားေနတဲ့ဘ၀
ဘယ္သူ႕ကိုမွ
အျပစ္တင္လို႕မရဘူးေလ။
နီးစပ္ပက္သက္ခြင့္မရ
ေ၀းၾကရမယ့္အတူတူ
ကိုယ့္အပူကိုယ္မရွာပဲ
အၾကည့္ေတြလြဲလိုက္ၾကရေအာင္ေနာ္။
……………………..ေရြအစစ္
သတၱိ
ေရမႈန္ေတြစုေ၀း
တျဖည္းျဖည္းေအးလာတဲ့အခါ
မရြာလို႕မျဖစ္
ရြာခ်ပစ္ရမွာပဲ်။
ေလာင္စာေတြစုေ၀း
အပူေပးလိုက္တဲ့အခိုက္
မၿမိဳက္လို႕မျဖစ္
ေလာင္ၿမိဳက္ပစ္ရမွာပဲ။
မရြာမျဖစ္
ရြာခ်ပစ္ရရင္လဲ
သည္းသည္းေစြက်
မိုးဘ၀ ပီခ်င္တယ္။
မၿမိဳက္မျဖစ္
ေလာင္ၿမိဳက္ပစ္ရရင္လည္း
ရဲရဲေတာက္ပ
မီးဘ၀ပီခ်င္တယ္။
…………….
ေရြအစစ္
မနက္ျဖန္
ကမ္းလင့္တဲ့လက္တစ္စံုထက္
တိမ္းညြတ္သက္ေၾကြ
ေရွ႕ဆက္ရမယ့္
မနက္ျဖန္ေတြထဲ
လက္တြဲလို႕ေလ်ာက္ခ်င္ခဲ့။
ဆႏၵတစ္ခုထက္
ဘ၀အမႈေတြကပိုအေရးပါလာတဲ့အခါ
ျဖစ္ခ်င္တာထက္
ျဖစ္သင့္တဲ့ဘက္ကိုေတြးခဲ့ရတယ္။
လုပ္ခ်င္တာထက္
လုပ္သင့္တဲ့ဘက္ကိုေတြးခဲ့ရတယ္။
ေဆာင္းဦးလႈိင္ဆိုတဲ့
သီခ်င္းေလးလို
တကယ္တို႕ေ၀းရင္
တရက္ပဲငိုမယ္။
ေရွ႕ဆက္ရမယ့္လမ္းမွာ
အလြမ္းေတြမေပးလိုက္ခ်င္ဘူး
ပန္းေတြေမႊးပ်ံ႕ေစဖို႕ပဲဆုေတာင္းေပးမယ္။
ရဲရဲေလွ်ာက္မယ္
တစ္ေယာက္တစ္လမ္းေပမယ့္
ပန္းတိုင္ကိုယ္စီေတာ့ေရာက္ရမယ္ေလ။
……………
ေရြအစစ္
လူမိုက္
အမွန္နဲ႕အမွား
ခြဲျခားသိေနလည္း
မိုးခါးေရသာ
အခါခါေသာက္မိ။
အျဖဴနဲ႕အမည္း
သဲကြဲသိေနလည္း
စိတ္စြဲညစ္ေၾကး
မေဆးေၾကာမိ။
အေမွာင္နဲ႕အလင္း
ရွင္းရွင္းသိေနလည္း
ထိုးထြင္းေဖာက္ျမင္
မဆင္ျခင္မိ။
တကယ္ေတာ့ငါ………..
အသိ……… ေနာက္မွာ
အက်င့္……..
မပါႏိုင္ေသးသူ
…………………
ေရြအစစ္
သတိ
အျဖဴေရာင္မ်က္ႏွာျပင္ထက္
ေဆးစက္က်ရာအရုပ္ထင္ခဲ့ရၿပီ။
ေဆးေရာင္ညီ
မညီ
သ႑န္ပီ မပီေတာ့ မသိဘူး
ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ဆိုတာ
ခံစားခ်က္ေတြကို
ေဘာင္ခတ္ထားတာလို႕ျမင္တယ္။
ၾကည္ႏူးျခင္းလား
ေၾကကြဲျခင္းလား
၀မ္းနည္းျခင္းလား
ေပ်ာ္ရြင္ျခင္းလား
ႏွစ္သက္ျခင္းလား
မုန္းတီးျခင္းလား
ႏူးညံ႕ျခင္းလား
ၾကမ္းတမ္းျခင္းလား
အားတက္ျခင္းလား
အားပ်က္ျခင္းလား
စုတ္ခ်က္ေတြမ်ားေနတဲ့
(အဲဒီ….)
စိတ္ဆိုတဲ့ပန္းခ်ီကားမွာ
ခံစားခ်က္ေတြ
အစြန္းမထြက္ေအာင္
ေဘာင္ခတ္ထားဖို႕လိုအပ္လိမ့္မယ္။
…………. ေရြအစစ္
No comments:
Post a Comment